صدا کن مرا

صدای تو خوب است...

صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است

 که در انتهای صمیمیت خون می روید!

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم...   

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهائی من بزرگ است...!!! 

وتنهائی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد                   

و خاصیت عشق این است..........